دل نوشته علمی

بحران تنهایی در فضای مجازی

فضای مجازی به مانند یک پارادوکس عمل می کند، از یک سو انسان معاصر را تا حدودی از بحران تنهایی نجات می دهد و از سوی دیگر، در صورت استفاده بی رویه انسان را بیشتر تنها می کند!

انسان معاصر دو زیست شده است. فعالیت های کسب و کار و امور زندگی را به صورت توام در دو فضای واقعی و مجازی به پیش می برد.

روز بروز از دامنه فعالیت در فضای واقعی کاسته و بر حجم فعالیت در فضای مجازی افزوده می شود.

بحران ویروس کرونا نیز در این چرخش نقش اساسی ایفا  کرده است.

 فضای مجازی بر تمام مناسبات زندگی و اجتماعی سایه انداخته است.

برغم مزایای ارزشمند فناوری اطلاعات، گوشی های هوشمند ارتباطات گروهی و ارتباطات میان فردی را در فضای واقعی تضعیف کرده و به کشت بذر تنهایی کمک کرده است. بذری که محصول آن رنج، ترس و افسردگی است.

گوشی های هوشمند، تماشای گروهی تلویزیون در نظام گرم خانواده را زایل کرده و به پدیده نوظهور تنهای میان جمع  دامن زده است. 

گفت و گوهای درون خانوادگی را سُست کرده و رسیدن به تفاهم و درک مشترک را زایل کرده و به شکاف های نسلی دامن  زده است.

گوشی های هوشمند فرهنگ مطالعه را تخریب کرده و میل به مطالعه را کاهش داده است.

قاتل اوقات فراغت و ساعات خواب و استراحت و موجب خدشه به کسب و کار و زندگی در فضای واقعی شده است.

از اینرو، هشدار دادن و اطلاع رسانی درباره چالش ها و رژیم صحیح مصرف فضای مجازی ضروری است.

گوشی هوشمند در صورت استفاده نادرست ما را در خانه حبس و در پشت صفحه لب تاب، تبلت و گوشی و دالان های مجازی تبعید می کنند و افراد را سطحی بار می آورد. به قول سعدی:

 هرگز وجود حاضر غایب شنیده‌ای

 من در میان جمع و دلم جای دیگر است

هنرمندی خلاق در شهر گرگان با حمایت شهرداری مجسمه ای با عنوان «تنها با هم» ساخته و در شهر نصب شده است.

این مجسمه به بهترین شیوه کژکارکردهای فضای مجازی را هشدار و یادآوری کرده است.

اما، متاسفانه بتازگی این مجسمه با شکایت پاره ای از افراد درباره پوشش نامناسب زن و حکم دادستانی جمع آوری شد!

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا