انسان تنها

ارسال شده در 2018-11-21
دسته بندیدل نوشته علمی
امتیاز
0.0

در عصري زندگي مي کنيم که علي رغم شلوغي دور و برمان، به اشکال مختلف احساس تنهايي مي کنيم. بي گمان در هيچ عصري انسان ها اينگونه تنهايي را تجربه نکرده اند هر کدام از ما، به ظاهر در جمع زندگي مي کنيم اما، يک ديوار شيشه اي به دور خود کشيده و اسير سلول انفرادي هستيم که ناخواسته بنا کرده ايم.

حفظ حريم خصوصي يکي از پيامدهاي آشکار و مثبت مدرنيته بوده، اما افراط در ارزش دادن به حريم خصوصي که با خودمحوري انسان امروزي درهم آميخته، زمينه تنهايي انسان را بيش از پيش فراهم ساخته است.

 

 

به گفته ماکس وبر ما جهان اطرف مان را مي سازيم و به ناگاه اين واقعيت عيني آنچنان بر ما تحميل مي شود که گويي قفس آهنيني است که ما خود را در آن گرفتار مي بينيم. 

رشد تکنولوژي و فاقد معنا، علي رغم مزاياي فراوان مادي، در حوزه ارتباطات انساني عقلانيتي صوري و خالي از محتوا را برايمان به ارمغان آورده است.

تغيير خانواده گسترده به هسته اي و کوچک شدن بُعد خانواده، به شکل اجتناب ناپذيري موجب کاهش دايره روابط اجتماعي انسان ها شده است. کم نيستند آدم هايي که در ميان جمع اعضاي خانواده و فاميل حضور دارند، اما بشدت احساس انزوا و تنهايي مي کنند. اين احساس مصداق «آشنايان غريب» است. گويي گمگشته انسان امروزي داشتن دوست واقعي است.

در هر کجاي اين دهکده جهاني باشيد، چه در خانواده، محيط کار، يا خيابان، مساله اصلي مان وجود کسي است که دوست مان باشد. يافتن دوست واقعي در دنياي امروزي روز به روز دشوارتر به نظر مي رسد.  

کم نيستند افرادي که در دنياي مجازي ارتباطات وسيعي دارند و خيلي سرشان شلوغ است. ولي در دنياي واقعي بشدت احساس تنهايي مي کنند. اين بدان معنا است که دنياي مجازي نه تنها کمکي به بر طرف کردن احساس تنهايي نکرده، بلکه دور و برمان را بسيار شلوغ کرده است.

عده اي هم هستند که در دنياي واقعي و دورهمي فاميل و خانواده، تعاملات فراواني دارند، اما ترس از قضاوت آنان باعث شده که نتوانند سفره دلشان را براي ديگران مهم باز نکنند.

تنهايي انسان تا بدانجا پيش رفته است که در برخي از کشورها خدماتي را به شهروندانشان ارائه مي دهند که شايد بشود بار رواني انسان تنها را فرو کاهند.

 

 

به طور مثال افرادي در اين کشورها وجود دارند که با فروش بخشي از وقت و خدماتشان به خانه برخي از سالمندان و افراد تنها مي روند تا در ميان همسايه ها و نزديکان اينگونه تلقي شود که آنها پسر يا دختر دارند. 

خارجي هاي اجاره ای“: يعني پرداخت پول به افراد خارجي تا در مناسبت هاي عروسي و عزا حاضر شوند که مراسم آنان بين المللي به نظر آيد. “خواهر و مادر شوهر اجاره اي” که در مناسبت هاي مختلف حضور پيدا کند و اينگونه به مخاطبان القا شود که بي کس و کار نيست.

نکته قابل تامل اينکه زنان و مردان سالمندي را مشاهده مي کنيم که با پرداخت پول کساني را اجاره مي کنند که فقط بتوانند ساعتي را در کنار آنان بگذرانند و به تماشاي فيلم بنشينند.

نکته آخر تكرار اين واقعيت تلخ است که بشر بيش از تمام دوران ها، تنهايي در جمع را تجربه مي کند. کم نيستند آدم هايي که به دنبال دوستي هاي اجاره اي مي گردند. دوستي که پول مي گيرد تا ساعتي را بشود با او حرف زد، او گوش کند و بعد براي هميشه خداحافظ.

نظر دهید

امتیاز دهید