«تخیل جامعهشناختی» رویکردی برای فهم جهان است که به فرد امکان میدهد تلاقی میان مشکلات شخصی و مسائل عمومی، و همچنین رابطه میان زندگی یک فرد با ساختارهای گستردهتر تاریخی و اجتماعی را ببیند.
نکات کلیدی
- بینش اصلی: دیدن پیوند بین تجربیات زندگی یک فرد (زندگینامه) و نیروهای بزرگتر و غیرشخصی جامعه و تاریخ، هسته اصلی این دیدگاه است.
- ابداعکننده یا واضعِ یک اصطلاح/ مفهوم: جامعهشناس سی. رایت میلز این مفهوم را معرفی کرد و استدلال کرد که این ویژگی اساسی است که یک جامعهشناس خوب را میسازد.
- تغییر دیدگاه: این دیدگاه به جای سرزنش افراد به خاطر شرایط خودشان، تجزیه و تحلیل ساختارهای اجتماعی که آن شرایط را ایجاد یا محدود میکنند، را تشویق میکند.
- مشکلات در مقابل مسائل: تمایز قائل شدن بین یک مشکل شخصی (که توسط یک نفر احساس میشود، مانند بیکاری) و یک مسئله عمومی (یک مشکل ساختاری که بسیاری را تحت تاثیر قرار میدهد، مانند نرخ بالای بیکاری در کشور) گامی کلیدی در بهکارگیری تخیل است.
- توانمندسازی: پرورش این دیدگاه افراد را قادر میسازد تا جایگاه خود را در جهان درک کنند و در مورد چگونگی ایجاد تغییر اجتماعی معنادار، تصمیمات آگاهانهای بگیرند.
نظریه تخیل جامعهشناختی
تخیل جامعهشناختی، اصطلاحی که توسط سی. رایت میلز در سال ۱۹۵۹ معرفی شد، به توانایی درک چگونگی شکلگیری تجربیات شخصی توسط نیروهای اجتماعی بزرگتر اشاره دارد.
به جای اینکه وقایع زندگی خود را به صورت مجزا یا صرفاً خصوصی ببینید، تخیل جامعهشناختی به شما کمک میکند تا آنها را به جامعه وسیعتر، تاریخ و نهادهای آن متصل کنید.
منبع:
