عنوان کامل مطلب «جامعه شناسی و شعر: چگونه جامعه شناسی بر شعرهای من تاثیر می گذارد» می باشد.
برای اینکه بگویم جامعه شناسی چگونه در شعر من به عنوان یک شاعر نقش ایفا می کند، بهتر و آسان تر خواهد بود اگر جامعه شناسی و شعر را برای سهولت در کار تعریف کنم.
جامعه شناسی چیست؟
جامعه شناسی مطالعه روابط اجتماعی و نهادهای انسانی است. موضوع جامعه شناسی متنوع است، از جنایت تا مذهب، از خانواده تا دولت، از تقسیمات نژادی و طبقه اجتماعی تا باورهای مشترک یک فرهنگ، و از ثبات اجتماعی تا تغییرات بنیادی در کل جوامع.
هدف جامعهشناسی از درک این موضوعات متنوع مطالعه آن است که چگونه کنش و آگاهی انسانی هر دو شکل میدهند و توسط ساختارهای فرهنگی و اجتماعی اطراف شکل میگیرند.
جامعه شناسی یک رشته تحصیلی هیجان انگیز و روشنگر است که مسائل مهم زندگی شخصی ما، جوامع و جهان را تجزیه و تحلیل و توضیح می دهد.
در سطح شخصی، جامعه شناسی علل و پیامدهای اجتماعی مواردی مانند عشق عاشقانه، هویت نژادی و جنسیتی، تضاد خانوادگی، رفتار انحرافی، پیری و ایمان مذهبی را بررسی می کند.
در سطح جامعه، جامعه شناسی مواردی مانند جرم و جنایت و قانون، فقر و ثروت، تعصب و تبعیض، مدارس و آموزش، شرکت های تجاری، جامعه شهری و جنبش های اجتماعی را بررسی و توضیح می دهد.
در سطح جهانی، جامعه شناسی پدیده هایی مانند رشد جمعیت و مهاجرت، جنگ و صلح و توسعه اقتصادی را مطالعه می کند.
شعر چیست؟
به عبارتی، شعر جنبهای از ادبیات است که از طریق زبانی که برای معنا، صدا و ریتم آن انتخاب و تنظیم میشود، آگاهی تخیلی متمرکزی از تجربه یا واکنش عاطفی خاص را برمیانگیزد.
من همیشه می خواستم متفاوت از دوستانم و سایر جامعه شناسان در توانایی ایجاد یا پیوستن چیزی به دانش خود از جامعه شناسی باشم.
متوجه شدم که شعر مرا خوشحال می کند و می توانم جامعه شناسی را با شعر به تصویر بکشم.
تصمیم گرفتم کتاب های شعر تهیه کنم و در اوقات فراغت بخوانم و آموخته هایم را عملی کنم. من در دوره های آنلاین شعر شرکت کردم و همچنین شعرهایم را در بسیاری از وب سایت های شعر ارسال کردم.
من با دوستان زیادی در شبکه های اجتماعی ملاقات کردم که به صورت آنلاین شعر می نویسند و بیشتر تلاش کردم تا مهارت های نوشتاری خود را تقویت کنم.
با گذشت زمان، تصمیم گرفتم اجازه دهم جامعه شناسی نقش بیشتری در شعر من داشته باشد. معیارهای جامعه شناختی جامعه خود را بررسی و تحلیل کردم و با استفاده از دانش جامعه شناختی (تخیل) خود شعر نوشتم. شعر مستلزم خلاقیتی است که قرار است پیامی خوب، تاثیرگذار و قابل درک به خوانندگان منتقل کند.
چگونه از جامعه شناسی و شعر استفاده می کنم؟
من شعرهایی می نویسم که حول محور فرهنگ، تعاملات (انسانی)، خودکشی، راهزنی، شورش، آدم ربایی، جنگ، جنایت، رهبری، فمینیسم، عشق، اتحاد و بسیاری مسائل جامعه شناختی می چرخد.
برخی از همکلاسی هایم در دانشگاه شروع به برچسب زدن من به عنوان «شاعر جامعه شناس» کردند، زیرا من تجربه و دانش نوشتن مسائل جامعه شناختی را از طریق هنر شعر انجام می دهم.
جامعه شناسی واقعاً نقش حیاتی در ارتقای شعر من داشته است. جامعه شناسی به من بینشی در مورد تعامل مردم، فرهنگ، مذهب، عشق و بسیاری موارد دیگر می دهد.
از آنجا به بعد، با دانش شعری که به دست آورده ام، بحث درباره این معضلات اجتماعی از طریق شعر برایم آسان تر شده است.
منبع:
Autor: Hassan Idris
