علمی توصیفی

رویکرد نوین سازمانی؛ مدیریت دانش برای ایجاد سرمایه

مدیریت دانش فرایندی است که به سازمان‌ها یاری می‌کند اطلاعات مهم را بیابند، گزینش، سازماندهی‌ و منتشر کنند و تخصصی است که برای فعالیت‌هایی چون حل مشکلات، آموختن پویا، برنامه‌ریزی‌ راهبردی و تصمیم‌گیری ضروری است.

تعریف اسوان از مدیریت دانش یکی از بهترین تعاریف قلمداد می‌شود: مدیریت دانش هر گونه فرایند یا عمل تولید، کسب، تسخیر، ترویج و جامعه‌پذیری و کاربرد آن‌ است، در هرجایی که دانش استقرار یابد، یادگیری و عملکرد سازمان را افزایش می‌دهد.

کویتز مدیریت‌ دانش را چنین تعریف می‌نماید: فرایندی که از آن طریق سازمان به ایجاد سرمایه حاصل از فکر و اندیشه‌ اعضاء و دارایی مبتنی بر دانش می‌پردازد.

تعاريف بسياري براي مديريت دانش وجود دارد.

به زبان ساده، مديريت دانش سازمان دادن براي دانستن است.

كوششي است هماهنگ براي تصرف دانش حياتي سازمان، اشتراك دانش ميان يك سازمان و برجسته كردن در حافظه جمعي سازماني براي بهبود تصميم‌گيري، افزايش بهره‌وري و نوآوري.

مديريت دانش شامل تصرف دانش، خرد، تجربيات با ارزش افزوده كاركنان سازمان، آسان كردن بازيابي دوباره و نگهداري آن به‌ عنوان دارايي سازماني است.

مديريت دانش كوششي براي تبديل دانش كاركنان (سرمايه انساني) به دارايي مشترك سازماني (سرمايه فكري ساختاري) است.

«ارنست انديونگ»، يكي از رهبران مديريت دانش درون سازماني، احتمالاً بهترين تعريف دانش را ارائه مي‌كند كه عبارت است از: آنچه افراد جهت انجام مشاغل خويش بدان نياز دارند.

هدف مديريت دانش، ايجاد يك سازمان ياد‌گيري و شراكت با ايجاد جرياني بين مخازن اطلاعات ايجاد شده توسط افراد قسمت‌هاي مختلف شركت (مالي، عملكرد و هوش رقابتي) و مرتبط كردن آنها به يكديگر است.

مديريت دانش شركت، مي‌تواند گستره‌اي از ويژگي‌هاي عملكرد سازماني را با قادر ساختن شركت به «عملكرد هوشمندانه‌تر» بهبود بخشد.

اين به خودي خود حركت تازه‌اي نيست، چراكه كوشش سازمان‌ها براي مهار منابع و فرايندهاي دروني خود درگذر سال‌ها، به جنبش‌هاي گوناگوني مانند مديريت كيفيت فراگير، نظام‌هاي متخصص مهندسي مجدد فرايندهاي تجاري، سازمان ياد گيرنده، توانايي‌هاي اصلي و تمركز راهبرد انجاميده است.

مديران خوب در سازمان‌ها به‌ صورت اتفاقي و موردي، از دانش افراد ماهر و با تجربه‌اي كه استخدام كرده‌اند و از فرايندها، براي مديريت مؤثر استفاده كرده‌اند.

 اما تنها مدت كوتاهي است كه سازمان‌ها به گونه‌اي رسمي و نظام مندتر، به اين موضوع متمايل شده‌اند. دانش، عاملي بنيادي است كه كاربرد موفق آن، سازمان‌ها را ياري مي‌كند تا خدمات وكالاهايي بديع ارائه دهند.

در شناخت‌شناسي، علوم اجتماعي و روان‌شناسي، منابع فراواني پيرامون معناي «دانش» و «دانستن» يافت مي‌شود.

با اين حال، وجه تجاري دانش بسيار عملي‌تر است. هنوز هيچ تعريف واحد يا اتفاق نظري پيرامون معناي مديريت دانش وجود ندارد.

داونپورت و پروساك، دانش را چنين تعريف مي‌كنند: «تركيب سيالي از تجربه‌هاي كسب شده، ارزش‌ها و بينش تخصصي كه چارچوبي براي ارزيابي و كسب تجربه‌ها و اطلاعات تازه فراهم مي‌آورد».

دكتركارا اودل، رئيس مركز آمريكايي بهره‌وري و كيفيت اظهار مي‌دارد كه دانش، اطلاعاتي است كه داراي ارزش باشد.

بيشتر افراد و سازمان‌ها مديريت دانش را به دلايل زير به كار مي‌گيرند:

افزايش همكاري

بهبود بهره‌وري

تشويق و امكان نوآوري

غلبه بر اطلاعات زيادي و صرفاً تحويل آنچه مورد نياز است

تسهيل جريان دانش مناسب از تأمين‌كنندگان به دريافت‌كنندگان بدون محدوديت زمان و فضا

تسهيل اشتراك دانش ميان كارمندان و بازداشتن آنان از اختراع دوباره چرخ به كرات

تصرف و ثبت دانش كاركنان قبل از اين كه آنان شركت را ترك نمايند

اطمينان يافتن از اين كه دانش با ارزش به‌ هنگام ترك كارمند از دست نمي‌رود

افزايش آگاهي سازماني از خلأ‌هاي دانش سازمان

كمك به شركت‌ها كه سبقت جو باقي بمانند با افزايش آگاهي آنان از استراتژي‌ها

محصولات و بهترين كاركردهاي رقيبانشان و بهبود خدمات مشتري.

 مديريت دانش؛مجموعه‌اي از فرايندها براي فهم و به‌ كارگيري منبع استراتژيك دانش در سازمان است.

مديريت دانش، رويكردي است ساخت‌يافته كه رويه‌هايي را براي شناسايي، ارزيابي و سازماندهي، ذخيره و به‌ كارگيري دانش به‌ منظور تأمين نيازها و اهداف سازمان برقرار مي سازد.

رویکرد نوین سازمانی؛ مدیریت دانش برای ایجاد سرمایه
5 (100%) 1 vote

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن