علمی پژوهشی

رویای جمعی و جامعه شناس حرفه ای

جامعه شناسی به مطالعه زندگی جمعی می پردازد و رویای جمعی یکی از زیبایی های آن می باشند که باید مورد توجه قرار گیرند.

رویاها؛ شامل آرزوها و خواسته های بلندپروازنه هستند که انگیزه و اشتیاق دستیابی به آنها موجب تلاش و سختکوشی هستند.

رویاها؛ داشته های خیال برانگیز و تصاحب های بلند مرتبه هستند که هرگونه کوشش برای برداشتن موانع و رفع کردن محدودیت ها را ممکن می سازند.

رویاها؛ نیازهای والا و متعالی را دربرمی گیرند که چنان شور و انرژی برپامی کنند که باعث فداکاری ها و ازخودگذشتگی های بسیار می شوند.

رویاها از منابع مختلف شکل می گیرند، اما درونی شدن و باور قلبی به رویاهاست که فرد و «جمع» را به حرکت وامی دارد تا برای تحقق رویاها اقدام کنند.

درواقع، برآورد امکانات و ارزیابی شرایط بیرونی نیست که باعث می شود افراد مشتاق و امیدوار برای رویاها تلاش کنند، بلکه باور قلبی و ایمان است که بدست آوردن رویاها را رقم می زند.

هر چه افراد ایمان قلبی بیشتری داشته باشند، احتمال به دست آوردن رویاها بالاتر است و بالعکس.

اینک سوال این است که:

رویاها چگونه به کار جامعه شناس حرفه ای می آیند؟

جامعه شناس حرفه ای از رویاها چرا باید استفاده نماید؟

رویاها به دو دسته فردی و جمعی تقسیم می شوند.

رویاهای فردی بر خواسته های ارزشمند شخص استوارند.

رویاهای جمعی از تجمیع درخواست های گروهی شکل می گیرند.

الزاماً رویا فردی جدا از رویا جمعی نیست و در عین حال، همیشه نیز هم راستا و سازگار نمی باشد.

می توان بین رویا فردی و جمعی پیوند زده شود و یا می تواند هر کدام جدا و مستقل باشند.

آنچه در ابتدای کار مهم است که رویایی وجود داشته باشد!!

رویا باعث می شود که افراد تن به هر کاری ندهند.

– با هر شرایطی سازگاری پیدا نکنند و تسلیم نشوند

رویا باعث می شود که ارزشمندی وقت و زمان درک شود

– باری به هر جهت بودن و هرگونه بودن، پایان می گیرد

رویا باعث می شود که غرور در جان و تن افراد جریان گیرد

– لیاقت و شایسته بودن فهم شود

رویا باعث می شود که زیستن با افتخار درآمیزد

– کوچک بینی و ضعف جایش را اصالت و توانایی دهد

و …

به این ترتیب، بسیاری از آسیب ها (فقر، اعتیاد، دست فروشی …)،

بسیاری از ناسازگاری ها (زیرپا گذاشتن ارزش ها، بی مقدار شمردن اخلاقیات …)،

بسیاری از دردها (شایسته نبودن، بی توجهی …)،

بسیاری از جرم ها (دزدی، هتک حرمت …)،

بسیاری از سختی ها (نداشتن، ندانستن …)،

بسیاری از کجروی ها (دروغ گویی، فحاشی، بی احترامی …)،

بسیاری از ضررها (کم کاری، ازخودبیگانگی …)،

پایان می گیرد و پرونده آنها برای همیشه بسته می شود و دفتر زندگی ورق می خورد و برگ جدیدی شامل خوبی ها، توانایی، آگاهی، رشد و غیره، به بار می نشیند. 

بنابراین، جامعه شناس حرفه ای می تواند به بسیاری از مشکلات پایان دهد و شرایط رشد و بالندگی را فراهم نماید، وقتی که رویای افراد و گروه ها را نیرو بخشد.

  • جامعه شناس حرفه ای پس از شنیدن آنچه به سر «جمع» آمده است!
  • پس از کنکاش و درک آنچه مشکل و مسئله «جمع» شده است!
  • پس از فهم عمق و ریشه آنچه سختی و رنج «جمع» است!
  • پس از دیدن و یافتن هر آنچه مانع و محدودیت «جمع» بوده است!
  • پس از پیدا کردن ضعف ها و کمبودهایی که «جمع» به آن دچار است!
  • پس از جستجوی ناکارآمدی و بدکارکردی که «جمع» را به ورطه نابودی کشانده است!
  • پس از آگاهی از هر آنچه «جمع» را به استیصال و بن بست رسانده است!
  • و …

یکی از اقدامات اولیه برای سروسامان دادن به وضعیت و احیا و ابقای «جمع» می تواند بازیابی، یادآوری، بازآفرینی، بازسازی و حتی ساختن رویا برای افراد و «جمع» باشد.

  • اگر رویایی هست و به فراموشی رفته است، یادآوری لازم است
  • اگر رویای هست و با شکست مواجه شده است، بازیابی کفایت می کند
  • اگر رویایی برای امروز از دست رفته می نماید، بازآفرینی می خواهد
  • اگر رویایی تکه و پاره به جا مانده است، بازسازی می طلبد
  • اگر رویایی در کار نیست، با کمک افراد و جمع رویا ساخت  
  • و …

خلاصه با توجه به شرایط و آنچه وضعیت رویاست، با اقدامی مناسب به رویا پرداخت تا نیروی لازم را برای هرگونه حل مسئله و پیشبرد هدفی فراهم کرد.

امری بدیهی است که جامعه شناس حرفه ای با هیجان و نیرویی که از به پا کردن «رویای جمعی» به دست می آید، امور را به سوی حل مسئله سوق می دهد.

رویای جمعی؛ کل جمع را به حرکت می آورد

رویای جمعی؛ پاداش برای جمع می آفریند

رویای جمعی؛ همکاری و مشارکت دسته جمعی را ایجاد می کند

رویای جمعی؛ حس «باهم بودن» را برای «به دست آوردن» شکل می دهد

و …

از اینرو، تمرکز و توجه جامعه شناس حرفه ای برای «رویای جمعی» است. اما، این به معنای غفلت از رویای فردی و نادیده گرفتن رویای فردی نیست.

چرا که به حرکت واداشتن افراد در بیشتر مواقع از خواسته ها و منافع فردی ناشی می شود که رویای فردی نیز یکی از آنهاست.

بنابراین، جامعه شناس حرفه ای به رویای فردی نیز می پردازد و سعی می کند از نیروی آن برای ایجاد، خلق و به وجود آوردن رویای جمعی استفاده نماید.

دکتر منیژه نویدنیا

دکتری جامعه شناسی. نظریه پرداز و محقق. نویسنده اولین کتاب امنیت اجتماعی در ایران، معرف جامعه شناسی تحلیلی با نگارش شش جلد کتاب، استاد دانشگاه و موسس سایت جامعه شناسان جوان

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا