علمی توصیفی

نقش هنر در بهبود زندگی

هنر از چندین بهانه می تواند موجب تغییر و تحول و بهبود شود، در صورتی که ما چنین هنری را پیشه خود کنیم.

اول، هنر مایه لذت و آرامش است و منجر به احساس رهایی از عوالم پیش از مواجهه با اشیاء زیبای هنری شده، ما را در خیال و ذوق غوطه ور کند.

هنر می تواند ما را به ساحتی خارج از زیست روزمره مان برده و موجب ایجاد احساس تأمل و رهایی از تکرارهای روزمره ما شود.

هنر به منزله تجربه های ذوقی، از نظر روابط انسانی، سازماندهی متفاوتی با دنیای کار دارد، مثلاً در کنسرت ها و نمایشگاه ها جماعت های شورانگیزی دیده می شود که از این منظر، سازمان روزمره زندگی را به هم می ریزد و ما را از خستگی و فرسودگی در می آورد.

دوم، اما از جنبه اجتماعی، هنر زیربنای هر گونه صنعتی است.

هنر می تواند ذهن ها را پرورش و صیقلی داده و زمینه ساز فهم هنر صنعتی شده و به مراحل توسعه نزدیک مان کند.

توسعه یعنی بهبود و ارتقای زندگی، در واقع هنر به طور غیرمستقیم شالوده توسعه و بهبود زندگی است.

انبیا با این روش هنرمندی کرده اند، نوح، ابراهیم و یوسف (ع) هنرمندانی بودند که به نجاری، معماری و ساختن انبارهای عمومی اقدام کرده اند.

اما، هنر از جنبه ذوقی مقدمه ای برای فرایافتن مفاهیم است، چون از شهود و با جذب ما آغاز می کند و سپس به انتزاع و خیال می رسد، اما درس هایی که امروز می خوانیم، با جبر و تکرار صورت می گیرد و انتزاع را خفه می کند.

سوم، هنر از جنبه های روشنگرانه، می تواند پیام های ناگفتنی و سخن های نهان را به گوش مخاطبان برساند

و از این جهت، هنر موجب ایجاد دنیای فرهنگی به موازات دنیای عقلانی روزمره ما شده و فراتر از قالب عقل روشنگری می کند

و اگر در صحنه های سیاست راه ها برای بیان حقایق بسته بود، در سالن های تئاتر و شعرهای انقلابی نمایان می شود.

هنر دریچه هایی که به وسیله عقل و زبان بسته است را باز می کند و جایی که زبان نمی تواند بگوید را با فرم های خاص خود می گوید و از این رو هنر روشنگر است و ما را از زندان ها آزاد می کند.

هنر از نظر فراغت، آموزش و روشنگری سه وجه کارکرد مثبت آن در جهت بهبود زندگی است.

یعنی وقتی از امر روزمره که موجب بیماری و تشویش ما است، برای لحظاتی جدا شویم، یک نوع درمانگری آغاز می شود، وقتی یادگیری ما با هنر و امر مناسکی صورت می گیرد،

واقعاً یاد می گیریم

و وقتی صداهای بسته با فرم و تصویر سخن خود را بیان می کنند

آن ها که حاشیه ای شده اند، قدرت بیان و تکلم می یابند.

این هر سه می تواند موجب ارتقای وضعیت فرهنگی و فکری جامعه شده و در زیست و اقتصاد روزمره نیز موثر باشد تا بتواند وضعیت زندگی را ارتقا بخشد.

انتشار مقاله در جامعه شناسان جوان
برچسب ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن